Antagoniści receptora NMDA w terapii „przymrożeń” w chorobie Parkinsona

25 Styczeń 2013

„Przymrożenie” (freezing of gait ) to jedno z powikłań ruchowych późnej fazy choroby Parkinsona. Polega ono na nagłym pojawieniu się fazy OFF u pacjenta w trakcie chodu. Nagłe znieruchomienie pacjenta kojarzy się z przymrożeniem pacjenta do podłogi. Patomechanizm tego zjawiska nie jest w pełni zrozumiały. „Przymrożenia” stanowią istotny czynnik utrudniający pacjentom samodzielne poruszanie się i prowadzący do znacznego ograniczenia ich funkcjonowania. Jednocześnie jest to objaw oporny na leczenie farmakologiczne.

Malkani i wsp. przeprowadzili badanie, którego celem była obserwacja skuteczności terapeutycznej antagonisty receptora NMDA — amantadyny — w terapii przymrożeń chodu. W badaniu uczestniczyło 11 pacjentów z chorobą Parkinsona (mediana wieku 67 lat, chorzy w stadiach Hoehn – Yahra od 2 do 4). Chorzy otrzymywali amantadynę doustnie, w dawce 100 mg dwa razy dziennie. Głównym punktem końcowym badania była subiektywna ocena poprawy w zakresie „przymrożeń” , dokonywana przez pacjentów.

Dziesięciu, z pośród 11 pacjentów uczestniczących w badaniu odczuło poprawę w zakresie „przymrożeń” chodu po włączeniu amantadyny. U jednego pacjenta doszło do pogorszenia. 60% pacjentów zgłaszało wielomiesięczne utrzymywanie się skuteczności amantadyny. Autorzy podsumowali wyniki badania stwierdzeniem, że stosowanie amantadyny wiąże się z uzyskaniem subiektywnej poprawy w zakresie występowania „przymrożeń” chodu [1].

Piśmiennictwo:

[1] Malkani R, Zadikoff C, Melen O, Videnovic A, Borushko E, Simuni T. Amantadine for freezing of gait in patients with Parkinson disease. Clin Neuropharmacol 2012;35:266–8.