Migrena jest bardzo częstą chorobą układu nerwowego i mimo że jest znana od kilku tysięcy lat, patogeneza napadu migreny pozostaje nie do końca wyjaśniona. Istnieje wiele hipotez, które próbowano połączyć w jedną teorię, zakładającą udział neurotransmiterów, naczyń mózgowych oraz nerwu trójdzielnego. Najszerzej akceptowaną jest teoria naczyniowa patogenezy napadu migreny. Inne ewentualne czynniki (np. genetyczne) nie wykluczają tej teorii, a mogą ją uzupełniać lub z nią współistnieć. Uzyskane wyniki częstszego występowania PFO u pacjentów z migreną z aurą mogą sugerować zatorowe tło powstania napadu migreny z aurą, a głównie aury migrenowej. Zator paradoksalny przedostający się w sprzyjających warunkach, takich jak wykonywanie próby Valsalvy, przez PFO do naczyń mózgowych może powodować przemijające ogniskowe objawy neurologiczne. Zator paradoksalny może także spowodować odruchowy skurcz naczynia i przejściowe niedokrwienie oraz w tym samym mechanizmie - korową depresję aktywności neuronalnej. Częstsze współistnienie PFO z występowaniem napadów migreny z aurą może się także wiązać ze wspólną nieprawidłową budową śródbłonka naczyniowego i endokardium, a także z podobnym podłożem genetycznym.
Słowa kluczowe: migrena, klasterowy ból głowy, drożny otwór owalny, przezczaszkowe badanie Dopplera, udar niedokrwienny, zator paradoksalny