Zaburzenia czynności układu wegetatywnego w chorobach układu pozapiramidowego

Zaburzenia czynności układu wegetatywnego mogą wystąpićw przebiegu wielu chorób neurozwyrodnieniowych. Najczęściej są one spotykane w zaniku wieloukładowym, chorobie Parkinsona oraz niekiedy także w postępującym porażeniu nadjądrowym oraz otępieniu z rozsianymi ciałami Lewy’ego. Stwierdzenie tych zaburzeń często stanowi także element diagnostyki różnicowej wymienionych zespołów. Wczesne wykrycie zaburzeń układu autonomicznego może zatem nie tylko ułatwiać rozpoznanie choroby, ale także prowadzić do włączenia odpowiedniego leczenia objawowego. Obserwacje chorych potwierdzają, że główne problemy wpływające na jakość ich życia wiążą się przede wszystkim z nieprawidłową funkcją układu autonomicznego, czyli hipotonią ortostatyczną, nietrzymaniem moczu, dysfagią, zaparciami. Ponadto mogą one niekiedy powodować stany zagrażające życiu. Świadomość występowania zaburzeń układu autonomicznego oraz możliwość ich wczesnej diagnostyki powinna stanowić istotny element postępowania zarówno w stosunku do chorych na chorobę Parkinsona, jak i pacjentów prezentujących cechy parkinsonizmu atypowego.

Słowa kluczowe: układ autonomiczny, choroba Parkinsona, zanik wieloukładowy, otępienie z rozsianymi ciałami Lewy’ego, postępujące porażenie nadjądrowe