Obraz kliniczny cechuje się regresją intelektualną, ruchami mimowolnymi (mioklonie) oraz zespołami piramidowo-pozapiramidowymi. Poza tym podstawą rozpoznania jest stwierdzenie przeciwciał odrowych w płynie mózgowo- rdzeniowym, wysokim ich mianie w surowicy oraz charakterystycznym obrazie EEG (krzywa Radermeckera). W badaniu neuroobrazowym za pomocą rezonansu magnetycznego (MRI) widoczne są zmiany hiperintensywne w okolicy ciemieniowo-potylicznej. Próby leczenia polegają na stosowaniu leków immunomodulujących (np. interferon α domózgowo). Jedyną drogą zapobiegania jest obowiązkowy, powszechny program szczepień przeciw odrze w populacji dzieci do 2. roku życia.
Słowa kluczowe: podostre stwardniające zapalenie mózgu, zapadalność, diagnostyka, leczenie