Niemożność wykonywania szybkich ruchów naprzemiennych ręki; objaw ten występuje w chorobach móżdżku.
Zaburzenie zdolności porozumiewania się (mówienia lub rozumienia) za pomocą mowy. Afazja jest często jednym z objawów udaru lewej półkuli mózgu, ale towarzyszyć może wielu innym procesom uszkadzającym mózg takim jak guz, uraz czy infekcja mózgu, oraz otępienie.
Może być wzrokowa, słuchowa, smakowa i dotykowa; oznacza, iż mimo nieuszkodzonego narządu np. wzroku, utracona została zdolność prawidłowego odczytywania i wykorzystywania bodźców płynących z środowiska poprzez dany narząd - upraszczając "patrzy, ale nie widzi", "słucha, ale nie słyszy" itd. Wynika z uszkodzenia korowych ośrodków, przetwarzających bodźce czuciowe np. impulsy wzrokowe w złożone obrazy.
Niemożność pisania (patrz również dysgrafia).
Niemożność liczenia.
Przejściowa ślepota jednooczna. Objaw ten pojawia się zwykle nagle i przez większość pacjentów opisywana jest jako cień lub zasłona przykrywająca oko. Przyczyną tego zjawiska jest przerwanie dopływu krwi do naczynia zaopatrującego oko. Naczynie może być zablokowane skrzepem krwi lub blaszką miażdżycową, która urywa się ze ściany dużych naczyń i wędruje wraz z krwią do naczyń mózgu i oka. Powodem przerwania dopływu krwi do oka może być również bardzo wąskie (krytyczne) zwężenie dużych naczyń doprowadzających krew do mózgu. Utrata wzroku trwa zazwyczaj krótko, ale w rzadkich wypadkach może się przedłużać lub pozostawać na stałe. W przypadku wystąpienia amaurosis fugax należy natychmiast zgłosić się do lekarza, ponieważ jest to często sygnał ostrzegawczy zagrażającego udaru niedokrwiennego mózgu.
Zaburzenia lub utrata pamięci.
Nierówne źrenice oka.
Całkowita utrata węchu.
Brak poczucia choroby; pacjent nie uświadamia sobie, że jest chory.