Kluczową cechą kliniczną migreny hemiplegicznej jest występowanie aury ruchowej. Rozpoznanie można potwierdzić stwierdzając mutacje w opisanych dotychczas genach CACNA1A, ATP1A2 lub SCN1A.
Troska o zachowanie sprawności fizycznej i poznawczej pacjentów ze stwardnieniem rozsianym stała się podstawą do sformułowania stanowiska dotyczącego oczekiwanego kierunku leczenia stwardnienia rozsianego, w kontekście pojawienia się nowych leków, zwiększających szanse chorego na osiąganie lepszego efektu terapeutycznego.
W przebiegu zapaleń mózgu opisano występowanie szeregu zespołów neuropsychiatrycznych, w tym wiele różnych zaburzeń ruchowych, a wśród nich pląsawica, mioklonie, dystonia a także tiki.